“Nie jestem pewien nie wiem był taki czas ciągle słyszę coś nowego nie było mnie tam nie ale dużo czytałam nie wracajmy do tego jeszcze wczoraj słyszałam tu trzask któregoś dnia wszystko będzie jasne kiedyś oni wszyscy przestaną cię kochać śniło się jakby to było wczoraj nie pamiętam.”
“W mojej praktyce interesują mnie procesy przemian mające wpływ na decyzje i wybory jednostki. Może związane jest to z doświadczeniem komunizmu i świadomość bezradności jednostki wobec procesów globalnych.

W twórczości odchodzę od moich pierwotnych praktyk formalnych związanych z projektowaniem obiektów na rzecz realizacji konceptualnych, które tworzę w wirtualnej przestrzeni. Bardziej niż dzieło interesuje mnie proces jego powstawania.”
Agnieszka Lasota
Ukończyła wydział Architektury Wnętrz na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (1996 r.) oraz podyplomowe studia w Istituto Europeo di Design w Mediolanie (2006 r.).

Posługując się językiem z pogranicza designu i nowych mediów, stawia wielopoziomową diagnozę współczesnego konsumpcyjnego społeczeństwa. Na jej praktykę artystyczną w znaczący sposób wpływa świadomość odpowiedzialności, która spoczywa na artyście-projektancie oraz konieczność znajdywania odpowiedzi na zmieniające się potrzeby społeczne.
– Meble z Pamiecią (2008)
– Lampa Wiecha (2009)
– Autoportret (2009)
– Słoneczko (2010)
– …A ten pokój bedzie pusty (2010-2011)
– Więzi (2011-2012)
– FACEBLOCK 2012-2013
– CommonDream 2013
– Who Loves The Sun 2014
Fig. 1
Miejsce w którym 4 sierpnia 1944 roku został zastrzelony przez niemieckiego snajpera podczas walk w trakcje Powstania Warszawskiego Krzysztof Kamil Baczyński – Pałac Blanka, lewe skrzydło, drugie okno od lewej strony (obecnie Senatorska 14, Warszawa).
Fig. 2
Nieistniejąca obecnie II Brama Stoczni Gdańskiej w której 14 sierpnia 1980 rozpoczął się strajk okupacyjny załogi Stoczni Gdańskiej im. Lenina w obronie zwalnianej ze Stoczni Gdańskiej przywódczyni ruchu robotniczego: suwnicowej Anny Walentynowicz, przekształcił się po trzech dniach w ogólnopolski protest społeczeństwa przeciw władzy komunistycznej. Do Stoczni Gdańskiej przyjechali delegaci kolejnych strajkujących zakładów, tworząc Międzyzakładowy Komitet Strajkowy. 21 postulatów strajkowych zapisanych na drewnianej tablicy, wiszącej nad II bramą Stoczni, których spełnienie przez władze komunistyczne było warunkiem zakończenia strajku (jako jeden z najważniejszych postulatów było żądanie wolnych związków zawodowych) zawierało istotne żądania społeczeństwa demokratyzacji Polski i poprawy warunków życia ludzi.
Fig. 3
Miejsce gdzie rosła brzoza o którą zawadził skrzydłem polski samolot rządowy przewożący delegację na obchody 70 rocznicy Rzezi Smoleńskiej. „Katastrofa polskiego samolotu rządowego w Smoleńsku (również katastrofa smoleńska) – katastrofa lotnicza, do której doszło w Smoleńsku w sobotę, 10 kwietnia 2010 roku o godz. 8:41:06 czasu środkowoeuropejskiego letniego (CEST) (10:41:06 ówczesnego czasu moskiewskiego letniego). Zginęło w niej 96 osób, wśród nich: prezydent RP Lech Kaczyński z małżonką, ostatni prezydent RP na uchodźstwie Ryszard Kaczorowski, wicemarszałkowie Sejmu i Senatu, grupa parlamentarzystów, dowódcy wszystkich rodzajów Sił Zbrojnych RP, pracownicy Kancelarii Prezydenta, szefowie instytucji państwowych, duchowni, przedstawiciele ministerstw, organizacji kombatanckich i społecznych oraz osoby towarzyszące, stanowiący delegację polską na uroczystości związane z obchodami 70. rocznicy zbrodni katyńskiej, a także załoga samolotu.”